Formy życia zbiorowego

Na drugim miejscu stosowane są sposoby, które charakteryzują niektóre właściwości każdego ucznia w stosunku do innych członków grupy szkolnej. Przykładem tej metody w swoim czasie często stosowanej są tzw. profile klasowe. Dobry przykład takiego profilu, znaleźć można w wymienionej już monografii Strumiłły. Skonstruowanie przejrzystego profilu wymaga poprzedniej ilościowej oceny pewnych danych indywidualnych każdego ucznia, a więc - dajmy na to - wzrostu czy wagi, osiągnięć szkolnych w poszczególnych przedmiotach, chwilowego stanu różnych dyspozycji psychicznych takich jak pamięć, uwaga, inteligencja itp. Ułożenie - przypuśćmy - osiągów poszczególnych uczniów w języku polskim w porządku rosnącym daje wykres pozwalający zorientować się w rozsiewie rezultatów nauki danego przedmiotu w tej klasie, stwierdzić, czy jest on "normalny" i porównać go z rozsiewem rezultatów w jakimś innym przedmiocie albo z rozsiewem rezultatów nauki tego samego przedmiotu w klasie równoległej.

Podobne strony: meble siłowniki hydrauliczne Formy życia zbiorowego i nie tylko.