Wstęp
Tak Petersen w Jenie tworzy z uczniów zespoły ("grupy"), w których skład wchodzą uczniowie różni wiekiem i postępami szkolnymi, a zespołom tym stara się nadać strukturę zbliżoną do ustroju rodzinnego1. Zespoły te mają być ośrodkiem zarówno życia społecznego, jak i pracy szkolnej. "Grupa" ma zagwarantowaną ciągłość istnienia, ponieważ tylko część jej (najstarsi) odchodzi co pewien okres: uzupełnia się ona wtedy nowymi członkami (młodszymi), podczas gdy pewna liczba członków gromady pozostaje podczas tych zmian taka sama. Odpada w ten sposób omówiona poprzednio trudność uformowania się życia społecznego, charakteryzująca klasy szkolne, tworzone na zasadzie jednorodności, gdzie schodzą się na początku jednostki sobie nawzajem obce. Nieco inny charakter ma instytucja tzw. advisory ("rady") spotykanej w systemie Winnetkij a łączącej pewną (nieco większą) liczbę uczniów różnej płci, różnego wieku oraz różnych stopni nauczania pod przewodnictwem jednego nauczyciela2.
Podobne strony: Formy życia zbiorowego i nie tylko.